ΡΙΞΤΕ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΑΛΛΟ ΜΟΥ BLOG ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΕΔΩ

Η φωτογραφια της ημερας

Εικόνες με ...σημασία!

20.5.10

Ξύπνησαν πάλι οι μνήμες του εφιάλτη της Σπιναλόγκας


Η λέπρα ξαναχτυπά στην Κρήτη και μάλιστα σε μικρό χωριό του Νομού Λασιθίου, ξυπνώντας μνήμες από τον εφιάλτη της Σπιναλόγκας. Οπως έγινε γνωστό, δέκα άτομα από ένα μικρό χωριό έχουν προσβληθεί από τη συγκεκριμένη νόσο, αλλά δεν δέχονται να μπουν σε πρόγραμμα θεραπείας επειδή φοβούνται πως θα στιγματιστούν κοινωνικά. Ζουν απομονωμένοι σε άθλιες συνθήκες.
Οι συγγενείς τους έχουν απομακρυνθεί φοβούμενοι πως θα κολλήσουν, αφού η νόσος είναι μεταδοτική αλλά και θεραπεύσιμη πλέον.
Το όλο θέμα παρακολουθεί η ...

... καθηγήτρια της Δερματολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης εκ μέρους του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου, Ν. Τόσκα, που κατήγγειλε το σχετικό γεγονός στον εισαγγελέα, ενώ ενημερώθηκε ο νομάρχης Λασιθίου και ο νομίατρος. Χαρακτηριστικό της υπευθυνότητας και της διαθεσιμότητας των φορέων να βοηθήσουν τους συνανθρώπους μας είναι το γεγονός πως, μετά την ενημέρωση των προαναφερόμενων παραγόντων, η απάντηση που έλαβε η κ. Τόσκα είναι πως «δεν έχουμε αυτοκίνητο να τους μεταφέρουμε, ενημερώστε το υπουργείο Υγείας»!

Σύμφωνα με την τοπική εφημερίδα «Πατρίς», ο ένας από τους ασθενείς είναι ήδη παράλυτος, τυφλός και έχει ακρωτηριαστεί το ένα του πόδι. Οι συγκεκριμένοι ασθενείς είναι ηλικίας 50 έως 80 ετών, αλλά υπάρχει και ένα παιδάκι ηλικίας δέκα ετών το οποίο ακολουθεί φαρμακευτική αγωγή και δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος για την υγεία του ούτε να μεταφέρει τη νόσο σε άλλα άτομα.

Στην Κρήτη υπάρχουν 14 ασθενείς στο Νομό Λασιθίου, 3 στο Νομό Ηρακλείου και 4 στο Νομό Χανίων, αλλά οι αρμόδιοι πιστεύουν πως ο αριθμός είναι μεγαλύτερος.

Η λέπρα είναι ιάσιμη ασθένεια πλέον, αφού η θεραπεία ανακαλύφθηκε τα τελευταία 50 χρόνια.

Η νόσος αντιμετωπίζεται με αντιβίωση και για τους ασθενείς που κάνουν θεραπεία σταματάει η μεταδοτικότητα σε μερικές μέρες έως μερικούς μήνες.

Υπενθυμίζεται ότι στο νησάκι Σπιναλόγκα, στον κόλπο Μιραμπέλλου, είχαν μεταφερθεί όλοι οι λεπροί της Κρήτης, για να μην κολλήσει ο υπόλοιπος πληθυσμός. Το λεπροκομείο έκλεισε το 1957.